Nieuwe zeepbel in de maak

Beleggers verwachten met hun investeringen structureel een hoger gemiddeld rendement te behalen dan op een spaarrekening. Dat lijkt op het eerste gezicht wellicht eenvoudig te realiseren, maar de praktijk is vele malen weerbarstiger en het aantal valkuilen legio. In de loop van de tijd komen beleggers in de zoektocht naar dat hogere rendement voor dilemma’s te staan.

Sinds die tijd zijn er veel zeepbellen uiteengespat. Denk in de meest recente jaren alleen maar aan die van dot.com en vastgoed, beleggingen die bij de goegemeente populair werden toen de echt hoge rendementen door een select clubje beleggers al behaald waren . Wat deze laatste categorie betreft is het wel opmerkelijk dat in april 2005 de AFM al waarschuwde voor rotte appels in het brede scala aan aanbiedingen van vastgoed cv’s. Volgens mij hebben niet veel beleggers, verblind door de hoge voorgespiegelde gegarandeerde rendementen, iets met deze alarmerende mededeling van de toezichthouder gedaan.

En wat te denken van de torenhoge prijzen die voor allerlei landbouwproducten nog niet zo heel lang geleden werden gevraagd, omdat deze niet alleen als basis voor voeding, maar ook voor de productie van biodiesel gebruikt konden worden? Bedrijven die zich daarmee bezighielden, zouden een gouden toekomst tegemoet gaan. Hetzelfde gold voor regiofondsen. Hoe rooskleurig werd bijvoorbeeld de toekomst van het Afrikaanse continent beleggers niet voorgespiegeld en hoeveel Afrika-fondsen zagen in het kielzog hiervan niet het levenlicht?

Nu hangt volgens vele beleggers de dreiging van een uiteenspattende zeepbel op de markt voor staatsobligaties boven het hoofd. Door de vele miljarden staatssteun die wereldwijd de economie is ingepompt, zijn de staatsschulden fors verhoogd. Overheden kunnen nu dan nog wel goedkoop lenen, maar dat is mede aan een aantal min of meer tijdelijke factoren te danken. Het lijkt een kwestie van tijd voor de effectieve rendementen op staatsobligaties zullen oplopen en de koersen dus zullen dalen.

Tegenwoordig wordt steeds vaker onder het mom van allerhande duurzame argumenten een appèl gedaan op de maatschappelijke betrokkenheid en verantwoordelijkheid van (potentiële) beleggers. Bij duurzaam beleggen laat de geldverstrekker de gevolgen voor mens en milieu meewegen bij de investeringsbeslissing. Dat juich ik ten zeerste toe, laat ik daar duidelijk over zijn. Maar het kan niet zo zijn dat het predicaat ‘duurzaam’ zaligmakend is en dat alle beleggingen in windmolens, zonnecellen, dan wel schone energie-, water- of milieu automatisch een succes zullen zijn. Voorlopig draaien bijvoorbeeld diezelfde windmolen meer op subsidies dan op wind. En voor het laten rijden van milieuvriendelijke elektrische auto’s moet elektriciteit worden opgewekt met onder andere kolencentrales. Daarmee worden diezelfde auto’s minimaal net zo milieubelastend als veel van de nu rondrijdende benzine- dan wel dieselexemplaren.

Probeer altijd uw gezonde verstand te blijven gebruiken, laat u niet verleiden en wordt niet hebberig. Het is niet per sé dom om mee te doen aan een hype-achtige ontwikkeling, zolang u maar kritisch en alert blijft en uzelf dwint om tijdig uit te stappen, bijvoorbeeld als een bepaalde belegging te populair dreigt te worden. Zo voorkomt u het risico dat u met alle andere beleggers op hetzelfde moment door dezelfde deur naar buiten wilt en in de verdrukking komt.