We want more!

Door: Martine Hafkamp - 9 januari 2017

Het adagium van beleggers lijkt momenteel kort samen te vatten onder de noemer MORE, MORE, MORE, NOW, NOW, NOW! Het is echter maar zeer de vraag of men niet al te zeer op de muziek vooruit aan het lopen is.

De Amerikaanse economie doet het goed. De arbeidsmarkt verkeert in zeer goede gezondheid, de werkloosheid is sinds de jaren ’70 niet meer zo laag geweest. De lonen lopen voor het eerst sinds lange tijd op, mensen besteden weer meer. De bedrijfsinvesteringen vertonen eveneens groei. De huizenmarkt staat er goed voor. In sommige delen van de Verenigde Staten zijn de huizenprijzen zelfs boven die van voor de crisis, net als in ons eigen land.

In het meest recente kwartaal groeide de Amerikaanse economie met 3,5 procent. Het consumentenvertrouwen bereikte eveneens het niveau van voor de crisis. Kortom, Obama laat de economie na veel magere jaren toch in een goede staat achter. Trump kan wat dat betreft rekenen op een vliegende start. De verwachtingen zijn hoog. Het is de vraag of stimulerend beleid op dit moment nog wel nodig is. Zal het geen olie op het inflatievuur gooien?

Wellicht doen beleggers er verstandig aan rekening te houden met de mogelijkheid dat het in werkelijkheid allemaal zo’n vaart niet zal lopen en dat er eerder sprake zal zijn van LESS, LESS, LESS, LATER, LATER, LATER. Zal Trump de voorgenomen maatregelen echt nemen? En belangrijker, krijgt hij zijn beleid ook door een sceptisch Congres.

Juist zijn eigen partij, de Republikeinen, staat er om bekend niet erg happig te zijn als het over het vergroten van het begrotingstekort gaat. Zo zou het voorgenomen bedrag van 1.000 miljard dollar misschien te hoog gegrepen kunnen zijn. De geplande belastingverlaging zou best wat minder kunnen. Andere landen zouden tegenmaatregelen kunnen inzetten om het voorgenomen Amerikaanse protectionisme te bestrijden. Handelsbarrières zijn nooit goed voor vooral de grote Amerikaanse multinationals, zeker niet wanneer grootmachten als China en de Europese Unie met tegenmaatregelen komen. En, last but not least, zelfs al worden alle plannen uitgevoerd, dan nog kan het langer duren dan verwacht voordat ze daadwerkelijk effect hebben. Dat zal waarschijnlijk niet eerder dan in 2018 het geval zijn.

Wat te denken van de steeds duurder wordende dollar? Het door Trump aangekondigde beleid leidde tot een dollarkoers die we sinds 2002 niet meer gezien hebben. Met meer renteverhogingen en minder vrijhandel in het verschiet kan de dollar verder omhoog, om het over de Europese onzekerheden nog maar niet te hebben.

Die dure dollar zal uiteindelijk het beleid van Trump kunnen tegenwerken. Een sterke dollar heeft immers hetzelfde effect als importtarieven en handelsbarrières. En een stijging van tien procent van de dollar staat gelijk aan een renteverhoging van een procent. Het zal de winstgevendheid van het Amerikaanse bedrijfsleven niet ten goede komen. Het is niet uitgesloten dat Trump vroeg of laat op zijn knieën moet bij zijn belangrijkste handelspartners of er alsjeblieft iets aan die dure dollar gedaan kan worden? Want tsja, datzelfde Europa en China spinnen garen bij die sterke dollar.

De nieuwe president zal sowieso tegen veel lobby’s aan gaan lopen. De ruimte die een Amerikaanse president heeft om daadwerkelijk beleid te voeren is feitelijk beperkt. Vraag het maar aan Obama, die de afgelopen acht jaar tegen de ene na de andere muur aanliep in zijn pogingen iets te veranderen…

Beleggers doen er dan ook verstandig aan verder te kijken dan de huidige rally. Mooie, solide bedrijven uit traditioneel defensieve sectoren met nog mooiere dividenden zijn inmiddels goedkoper geworden. Wanneer het met die voorgenomen stimulering van de economie allemaal niet zo’n vaart loopt zitten beleggers in drank, voeding, consumentengoederen, nutsbedrijven etc. zo slecht nog niet. Immers, aan de factoren die aan de matige economische groei ten grondslag lagen kan Trump niet veel veranderen.

De vergrijzing, de digitalisering en de schulden gaan niet opeens weg omdat hij dat graag wil. Beleggers mogen Trump graag vergelijken met Reagan. Op sommige punten is dat juist. Maar Reagan trad aan tijdens een crisis, Trump niet. Onder Reagan viel er veel te verbeteren, onder Trump valt er echter juist veel te verliezen.

Deel deze pagina: