Auteur: Krist Plaizier Datum: 28-05-2026
Dividend of aandeleninkoop?
Het jaarlijkse seizoen van Algemene Vergaderingen van Aandeelhouders van de diverse beursgenoteerde ondernemingen is bijna voorbij. En daarmee komt ook langzaam maar zeker het belangrijkste dividendseizoen van het jaar ten einde. Dividend is namelijk het deel van de winst dat een bedrijf uitkeert aan zijn aandeelhouders. En daar beslissen de aandeelhouders zelf over tijdens de Algemene Vergadering. De dividenduitkering is voor veel beleggers de kers op de taart van hun aandelenbezit. Het is een belangrijke factor waardoor het vermogen groeit. Wanneer dividenden worden herbelegd, leveren zij op den duur de grootste bijdrage aan het totale beleggingsrendement. Elk dividend zorgt immers vanaf het moment van herbelegging op zijn beurt voor extra rendement. Dit is wat bekend staat als het "rente-op-rente-effect". Dividend is daarmee een belangrijke driver van rendement en mag daarom niet ontbreken in een evenwichtige portefeuille. Toch zijn er ook beleggers die het dividend niet herbeleggen maar opnemen als bron van extra inkomsten. Zo gebruiken diverse cliënten van ons de ontvangen dividenden als aanvulling op hun jaarinkomen, terwijl zij hun belegde kapitaal intact laten.
Het geldende idee is dat een bedrijf dat dividend uitbetaalt de vraag naar zijn aandelen vergroot. Dat is goed voor de beurskoers. Het bedrijf laat zien dat het stabiel is en continu winstgevend. Het dividend vormt bovendien directe inkomsten voor beleggers en het is prettig dit alvast ‘in the pocket’ te hebben. Wat de beurskoers gaat doen, blijft toch onzeker. Bedrijven die al meer dan 25 jaar ononderbroken dividend uitkeren en dat ook jaarlijks verhogen, worden ‘dividend aristocrats’ genoemd. Voor haar cliënten heeft Fintessa hiervan er verschillende in portefeuille. Bedrijven die zelfs al meer dan 50 jaar uitkeren worden ‘dividend kings’ genoemd. Dividend kan in geld of in aandelen worden uitgekeerd. De frequentie is in Europa grotendeels jaarlijks, maar ook halfjaarlijkse uitkeringen en uitkeringen per kwartaal komen voor. In de Verenigde Staten is het gebruikelijker om elk kwartaal dividend uit te keren. Bedrijven die regelmatig dividend uitkeren zijn vaak groot en hebben een gevestigde naam in hun sector. De inkomsten zijn stabiel maar de groeimogelijkheden beperkt. Als een onderneming nog volop in ontwikkeling is, is de winst nodig voor doorontwikkeling en investeringen. Daarom wordt er in de techsector of bij bedrijven die nog in ontwikkeling zijn vaak geen of weinig dividend uitgekeerd en in traditionelere sectoren als voeding en energie weer wel.
De inkoop van eigen aandelen is een alternatieve besteding van een deel van de winst. De afgelopen jaren zijn aandeleninkopen uitgegroeid tot een vast onderdeel van het kapitaalbeleid van veel beursgenoteerde ondernemingen. Het bedrijf koopt uitstaande aandelen op van de beurs en trekt deze meestal in. Hierdoor hoeft de toekomstige winst verdeeld te worden over minder aandelen, wat de winst per aandeel verhoogt en daarmee de koers/winstverhouding verlaagt. Ook dit is goed voor de beurskoers. De inkoop van eigen aandelen wordt door bedrijven vaak als voordeliger ingeschat dan een verhoging van het dividend. De uitkering van dividend zorgt voor een stabiele kasstroom, nu en in de toekomst, waar beleggers min of meer op rekenen. Een dividendverlaging of, nog erger, het stopzetten van de dividenduitkering wordt door de markt opgevat als een sterk negatief signaal en doet regelmatig de beurskoers kelderen. Met het inkopen van eigen aandelen blijft de onderneming veel flexibeler. Wanneer inkoopprogramma’s worden uitgebreid of stopgezet heeft dit in de regel veel minder consequenties voor de geloofwaardigheid en betrouwbaarheid van de onderneming. En daarmee voor de beurskoers. Ook de verschillende fiscale behandeling van dividend en inkoop eigen aandelen is vaak een motivatie voor bedrijven om toch maar te kiezen voor aandeleninkoop, vooral in de Verenigde Staten. Een aandeleninkoopprogramma is vooral verstandig als een onderneming ondergewaardeerd is. De aandelen worden dan teruggekocht met korting. Helaas is het de praktijk dat bedrijven juist vaak hun aandelen inkopen op recordniveaus wat regelmatig tot kapitaalvernietiging heeft geleid.
De wijze van winstallocatie is voor ons beleggingsbeleid een belangrijke factor of wij een belegging wel of niet aantrekkelijk vinden. Omdat wij voor een groot deel beleggen in ondernemingen met hoge groeiverwachtingen, zien we vaak liever dat er geen winst uitgekeerd wordt aan de aandeelhouder maar wordt geherinvesteerd in de groei van de onderneming. Wanneer een bedrijf zwaar ondergewaardeerd is, en dat zijn in de regel de bedrijven die wij zoeken, zien wij liever als beloning voor het door de belegger gelopen risico een stevig inkoopprogramma dan dat de kasstroom als dividend de onderneming uitvloeit. In dit geval is een inkoopprogramma immers veel krachtiger voor de beurskoers.