Datum: 15-6-2026

Keuze voor aandelen is zo gek nog niet

Fondsbeheerders pompen recordbedragen in aandelen, maar de stemming kantelt. Stijgende rente en inflatie zetten de beursrecords onder druk.

Het maandelijkse rapport van Bank of America over wereldwijde fondsbeheerders is een van de meest gebruikte instrumenten in de markt. Het rapport volgt 200 fondsbeheerders die gezamenlijk 517 miljard dollar aan vermogen beheren. De meet recente rapportage liet een recordstijging in aandelenallocaties en een forse daling van de totale kasreserves zien.

De fondsbeheerders zijn overwogen in aandelen. Het gemiddelde niveau dat cash wordt aangehouden is gezakt van 4,3 naar 3,9 procent. Beurzen breken records. De AI-revolutie draait op volle toeren. Bedrijven investeren enorme hoeveelheden geld in chips en datacenters.

Recordallocaties, maar toenemende zorgen

Er zijn onder de beheerders echter ook de nodige zorgen. Zo vertoont de rally in chipaandelen sterk euforische trekjes, is de oplopende inflatie een serieuze bedreiging en sluit men een ‘credit event’ in de sector van AI en de hyperscalers niet langer uit. Dat laatste is opmerkelijk, want twee derde van de rally op de beurzen was te danken aan Big Tech.

Chipaandelen waren op zeker moment 170 procent opgelopen in de afgelopen twaalf maanden. En juist in deze sector werden de afgelopen tijd de eerste scheurtjes merkbaar. Nu gelden chipaandelen doorgaans als een goede indicator voor de brede markt. Is er onheil op komst?

Stijgende rente als serieuze spelbreker

Gezien de fors hogere koersen waren winstnemingen vroeg of laat wel te verwachten. Zorgelijker is echter de gestegen rente. De inflatie is door de oorlog in het Midden-Oosten immers fors gestegen. Obligaties zijn niet zo’n goede belegging wanneer de waarde van het geld afneemt. Beleggers eisen dan een hogere rentevergoeding.

Overal in de wereld stijgt de rente. Die stijging komt niet erg gelegen nu overal de begrotingstekorten oplopen en de staatsschulden onbeheersbaar dreigen te worden. Beleggers maakten zich al zorgen over het vermogen van de markt om al die nieuwe emissies van staatsobligaties te absorberen. Nu overheden steeds meer uitgeven aan compensatiemaatregelen, infrastructuur, defensie en de energietransitie wordt het plaatje er niet beter op.

Centrale banken klem tussen groei en inflatie

De markten prijzen inmiddels geen renteverlagingen meer in. Sterker nog, er wordt serieus rekening gehouden met meer renteverhogingen. Als centrale banken de inflatie te lijf willen gaan, zullen ze de rente moeten verhogen. Het beetje groei dat resteert, zal dan verdwijnen. 

Anderzijds lijkt niets doen ook geen optie. Verder oplopende inflatie zal het vertrouwen onder beleggers en consumenten niet bevorderen. Centrale bankiers bevinden zich in een weinig benijdenswaardige positie.

De opgelopen rente maakt duidelijk wie er de baas is. Mr. Bond trekt weer aan de touwtjes en laat Mr. President naar zijn pijpen dansen. De obligatiemarkt daalt en beweegt zich tegendraads aan de stijgende aandelenmarkt.

Hoelang gaat dit goed? Donkere wolken lijken zich boven de financiële markten samen te pakken, uitgerekend op een moment dat de beurzen op recordhoogte staan.

Lichtpuntje voor de langetermijnbelegger

Er valt echter nog wel een kanttekening bij te plaatsen. Zeker, de rente loopt op omdat de inflatieverwachtingen in de markt stijgen. Obligatiebeleggers prijzen inmiddels hogere inflatie in. Maar doen aandelenbeleggers niet eigenlijk hetzelfde? In tijden van hogere inflatie zijn obligaties (en cash) immers een slechte belegging.

De beste manier om je als belegger tegen inflatie te wapenen, is beleggen in aandelen. Voorwaarde is wel dat het aandelen zijn van bedrijven met een sterke concurrentiepositie en pricing power. Bedrijven dus die hogere inflatie kunnen doorberekenen aan de klant. Zo bezien is de beweging uit cash en obligaties eigenlijk zo gek niet. De keuze voor (kwaliteits)aandelen evenmin.